Uczeń włamał się do dziennika elektronicznego

Moim zdaniem zamiast karać lepiej nagrodzić z zauważalną naganą… Otóż 15 latek to dzieciak i jak dzieciak powinny być sądzony, ale podany czyn wynika od normy jakie są w tym wieku : Chlanie, ćpanie itp. Wracając do tematu młody w wieku 15 lat zawstydził informatyków szkolnych, gdzie musieli zawiadomić policje…. A więc w dziedzinie IT wyjawia zdolności do łamania zabezpieczeń, jednocześnie ma braki w szyfrowaniu „śladów”…. Takie „sadzonki” powinno się pielęgnować/ukształtować by mógł służyć dla dobra naszej ojczyzny….

W pewnym mieście, gdzie Wi-Fi czasem działało, a czasem udawało, że działa, żył sobie młodociany entuzjasta klikania wszystkiego, co świeci. Chłopak uważał się za półzawodowego hakera — głównie dlatego, że kiedyś udało mu się zmienić tapetę na szkolnym komputerze bez pytania administratora o zgodę.
Pewnego dnia postanowił wejść na kolejny poziom wtajemniczenia. Stwierdził, że skoro zna hasło do własnego konta w e-dzienniku, to na pewno zna się na cyberbezpieczeństwie. A skoro zna się na cyberbezpieczeństwie… to najwyraźniej może „pożyczyć” sobie dostęp do cudzego. Przecież co może pójść nie tak, prawda?
Jak się okazało — absolutnie wszystko.
Chłopak z satysfakcją wysłał z cudzego konta kilka „żartobliwych” wiadomości… dokładnie po to, by pięć minut później odkryć, że policja wcale nie używa kryształowej kuli do ustalania sprawców. Oni po prostu sprawdzają adres IP.
A on nie wiedział, co to IP. Myślał, że to „Imię Prawdziwego hakera”.
Kiedy więc funkcjonariusze zapukali do drzwi, młodociany pół-haker był szczerze zdziwiony. „Ale skąd wiecie, że to ja?” — zapytał z miną filozofa. „Stąd, że internet zostawia ślady” — odpowiedzieli policjanci, zapewne walcząc, by nie parsknąć śmiechem.
I tak skończyła się epicka kariera naszego bohatera, zanim jeszcze zdążyła się zacząć. Okazało się, że świat cyfrowej przestępczości to jednak nie Minecraft, a hakerzy w filmach rzeczywiście mają nieco więcej pojęcia o sieciach niż tylko: „jak kliknę to działa”.